Laparoskopia jest to coraz bardziej popularna w medycynie metoda badania wnętrza jamy brzusznej, a dokładniej otrzewnej. Laparoskopia jest stosowana w wielu zabiegach, min. przy wykonywaniu biopsji, cholecystektomii laparoskopowej, czyli usunięciu pęcherzyka żółciowego, appendektomii laparoskopowej, która polega na usunięciu wyrostka robaczkowego, a także przy przepuklinach, torbielach i w innych przypadkach.

Zabiegi laparoskopowe polegają na przejściu laparoskopu przez powłokę brzuszną poprzez minilaparotomię, czyli wykonanie bardzo niewielkich rozmiarów otwarć jamy brzusznej, często przez pępek. Przez nie wprowadzane są trokary, narzędzia chirurgiczne o kształcie prowadnicy rurowej, które umożliwiają wprowadzanie właściwych narzędzi, laparoskopu.

Laparoskop jest medycznym narzędziem, na końcu posiada źródło światła oraz kamerę i pozwala na przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych.

Za jego pomocą lekarz dokonuje pobrania lub wycięcia tkanki, kwalifikującej się do usunięcia. A więc można dokonywać zabiegów tworząc  tylko niewielkie, słabo widoczne nacięcia, przez które także usuwane są tkanki.

W celu uzyskania odpowiedniej przestrzeni pomiędzy poszczególnymi narządami wprowadza się do wnętrza jamy otrzewnej gaz, którego ciśnienie powoduje niewielkie rozsunięcie się narządów.

Bardzo dużą zaletą metody laparoskopowej jest mała inwazyjność i niewielkie ślady po przeprowadzonym zabiegu. Dodatkowo pacjent bardzo szybko wraca do zdrowia, a pobyt w szpitalu staje się bardzo krótki, w niektórych przypadkach skraca się nawet do kilkudziesięciu godzin.
Poza tym rzadziej dochodzi do powikłań.

Natomiast do wad należą duże umiejętności techniczne lekarzy, dosyć drogi sprzęt oraz w wielu przypadkach brak, lub utrudniony dostęp do poszczególnych narządów, co eliminuje tą metodę.

 

Góra