Ja wiem, że nas nazywają „szlaufami” albo „lachociągami”. Ale ja nie jestem dziwką. To tylko taki styl życia. Byłoby spoko bzykać się z chłopakiem, ale co ja bym z tego miała? A tak - są pieniądze, są ciuchy i władza wśród znajomych od razu jakaś. A sponsor to wiadomo - kasy by nie wydawał, jakbym nie była ładna, nie?” (cyt. www.papilot.pl)

Podziwiam Katarzynę Rosłaniec za to, że zdecydowała się podjąć temat, który jak widać - wzbudza ogromne emocje. Jest on niezmiernie szeroki i bardzo trudny do ogarnięcia. Nie jest łatwo robić filmy, gdy brak jest wiedzy na temat prostytucji wśród młodych dziewczyn w Polsce. Szczególnie, że jest ona czymś nowym, taką przypadłością cywilizacyjną.

Kiedyś nie było powszechnego dostępu do internetu, komórki były równie rzadkie jak komputery w domach, a pierwsze galerie z kolorowymi witrynami miały dopiero się pojawić. Młodzież zajmowała się innymi sprawami. Nikt nie sprzedawał się za kosmetyki, sprzęt muzyczny czy markowe ciuchy. Ich się po prostu nie potrzebowało. Nie było ich jeszcze w powszechnym użytku wśród nastolatków. Od tamtej pory świat się unowocześnił, tak bardzo, że nie opłaca się już być dzieckiem i nastolatkiem. Teraz, żeby mieć kolegów nie trzeba być, trzeba mieć. Teraz najważniejsza jest kasa, jak najwięcej kasy, szybko, dużo i małym kosztem. A co, gdy rodziców nie stać na satysfakcjonujące dziecko kieszonkowe? „Zaradność” to bardzo przydatna cecha. Niektórzy opiekują się dziećmi sąsiadów, latem zbierają owoce. A inni wybierają łatwiejszą, mniej męczącą pracę. Idą do galerii handlowej. Mocno nas to szokuje.  Nikt jednak nie zastanawia się, że takie zagrania pojawiają się nie tylko wśród młodzieży. Tak prawdę mówiąc to wielu ludzi idzie na łatwiznę. Taki styl życia pokazują nam w telewizji. Wyjść za mąż, czy ożenić się dla pieniędzy, domu, wygody i luksusów? Po co się męczyć.

Katarzyna Rosłaniec, reżyserka na festiwalu filmów w Gdyni odebrała nagrodę dla najlepszego debiutu. Poświęca temu tematowi właśnie swoja pracę dyplomową. Centrum handlowe Reduta jako jedyne w Polsce zgodziło się wpuścić ekipę kręcącą film "Galerianki".

"Galerianki" to młode, 14-16-letnie dziewczyny, głównie uczennice gimnazjum. Zamiast być w szkole na lekcjach, spotykają się w centrach handlowych. Wyzywająco ubrane, kręcą zalotnie biodrami i mają mocny makijaż, dzięki któremu wyglądają na znacznie starsze niż w rzeczywistości, wyszukują dobrze ubranych i bogatych mężczyzn. Mówią bez wstydu, czego oczekują. W zamian za seks pragną dostać jakiś elektroniczny gadżet, markowe perfumy, drogie ubrania czy podwiezienie do szkoły superluksusowym samochodem. Bo tego zazdrościć im będą rówieśnicy. Jest to rodzaj układu - coś za coś. Jednak w przypadku młodych dziewczyn tym "czymś" jest niewinność, dziewictwo. Taki sponsoring jest traktowany jako prostytucja, bo jak inaczej nazwać sprzedawanie własnego ciała... "Galerianki" niczym nie różnią się od prostytutek stojących przy drodze, które także zarabiają ciałem.

Film ten jest przestrogą dla rodziców, innych młodych dziewczyn oraz ludzi, którzy mieli okazje spotkać na swej drodze taką zagubioną osobę. Wygląda na starszą, poważniejszą ale to tylko pozory. Pod warstwą cieni do powiek i kilogramów tuszu do rzęs kryją się oczy zagubionego dziecka…

Caroll, Góra